ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(تو 1319 ق)، عالم دینى و مدرس. در قریه‏ى خوزان اصفهان به دنیا آمد. مقدمات را در اصفهان از آقاى زفره‏اى و سید آقا جان و سطوح اولیه، «لمعه» و «قوانین» را از ملا حسینعلى و شیخ محمد حكیم و سطوح نهایى را از سید مهدى درچه‏اى و سید مرتضى جارچى خراسانى و «كفایه» را از آیت‏اللَّه آقا سید محمد نجف‏آبادى فراگرفت. آنگاه به قم رفت و از محضر شیخ عبدالكریم حایرى یزدى و آیت‏اللَّه سید محمد حجت و آیت‏اللَّه سید محمدتقى خوانسارى استفاده نمود. او پس از درگذشت آیت‏اللَّه حایرى یزدى به نجف مهاجرت كرد و چندین سال از درس و بحث آیت‏اللَّه سید ابوالحسن اصفهانى و آیت‏اللَّه آقا ضیاءالدین عراقى و آیت‏اللَّه شیخ محمدحسین غروى استفاده نمود و خود عهده‏دار تدریس فقه و اصول گردید. وى در اواخر عمر آیت‏اللَّه اصفهانى به اصفهان بازگشت و در مدرسه‏ى چهارباغ و مدرسه‏ى صدر به تدریس سطوح عالى و اقامه‏ى جماعت پرداخت. از آثارش: بناى مدرسه‏ى علمیه و غسالخانه در همایونشهر. از آثار علمى وى: حاشیه بر «كفایة الاصول»؛ «تقریرات» درس آیت‏اللَّه اصفهانى؛ «تقریرات»، درس آیت‏اللَّه حایرى یزدى؛ «تقریرات»، درس آیت‏اللَّه آقا ضیاءالدین عراقى.